De Nederlandse naam voor de beagle is simpelweg beagle. Er bestaat geen aparte Nederlandse rasnaam, geen vertaling en geen bijnaam die officieel gebruikt wordt. De Raad van Beheer, de Nederlandse kynologische organisatie, en de internationale koepel FCI hanteren allebei de Engelse naam. Dat is niet vreemd: de beagle is een Engels ras, en net als bij de labrador, de golden retriever en de border collie is de oorspronkelijke naam gewoon overgenomen. Zoek je dus naar "de Nederlandse naam van de beagle", dan is het antwoord kort: die is er niet, je zegt gewoon beagle. Wel spreek je het in Nederland meestal uit als "biegel", met een zachte g, terwijl Engelsen "bie-gul" zeggen.
Waar komt de naam beagle vandaan?
De precieze herkomst van het woord beagle is onzeker, en dat zeggen taalkundigen zelf ook. De meest genoemde verklaring is dat het afstamt van het Oudfranse "beegueule", wat zoiets als "open keel" of "grote mond" betekent, een verwijzing naar het luide, doordringende geblaf van de hond tijdens de jacht. Een andere theorie koppelt het aan het Keltische of Oudengelse "beag", dat "klein" betekent. Geen van beide verklaringen is hard te bewijzen, dus wie je vertelt dat het zeker het één of het ander is, weet meer dan de woordenboeken.
Wat wel vaststaat, is dat de naam al eeuwen in Engeland gebruikt wordt voor kleine jachthonden die in meutes op hazen en konijnen jaagden. Die honden werden op geur gefokt, niet op snelheid. Jagers volgden ze te voet, wat de beagle een uitstekende speurneus en een tomeloos uithoudingsvermogen opleverde. Meer over de geschiedenis van het ras lees je op Wikipedia.
Wat voor karakter heeft een beagle?
De beagle is vrolijk, sociaal en nieuwsgierig. Het is een hond die van gezelschap houdt, van mensen én van andere honden. Dat komt door zijn achtergrond als meutehond: hij is eeuwenlang gefokt om in een groep te leven en samen te werken. Een beagle die veel alleen is, wordt daar niet blij van en laat dat merken door te huilen, te blaffen of dingen te slopen.
Daarnaast is de beagle eigenwijs. Niet omdat hij dom is, integendeel, maar omdat zijn neus vaak de baas is over zijn oren. Zodra hij een interessant spoor oppikt, is de rest van de wereld even niet belangrijk. Daarom laten veel beagle-eigenaren hun hond alleen los op plekken die veilig zijn afgezet. Een beagle die een haas ruikt, hoort je niet meer roepen.
Verder is het een levendige hond met een flinke dosis energie, maar geen hyperactieve hond. Na een goede wandeling ligt hij tevreden op de bank, het liefst tegen je aan.
Hoeveel verzorging vraagt een beagle?
Qua vacht is de beagle makkelijk. De korte, dichte vacht hoeft alleen af en toe geborsteld te worden, vooral in de rui. Wel verhaart hij het hele jaar door een beetje, dus een schone bank is met een beagle in huis geen vanzelfsprekendheid. De hangoren verdienen extra aandacht: controleer ze wekelijks en maak ze schoon als ze vies zijn, want door de slechte ventilatie ontstaan er sneller oorontstekingen.
Het grootste aandachtspunt is eten. Beagles zijn beruchte veelvraten en worden snel te zwaar. Meet het voer af, wees zuinig met snoepjes en zet de vuilnisbak buiten bereik. Een beagle die de kans krijgt, eet door tot hij niet meer kan. Overgewicht zorgt op termijn voor gewrichtsklachten en andere problemen die je makkelijk kunt voorkomen.
Beweging is het andere sleutelwoord. Reken op minimaal een uur wandelen per dag, verdeeld over meerdere rondes, en geef hem regelmatig de kans om echt te snuffelen. Speurspelletjes, een snuffelmat of een speurcursus zijn voor een beagle het hoogst haalbare. Algemene informatie over verzorging en gezondheid van honden vind je bij het LICG.
Is de beagle een goede gezinshond?
Ja, voor de meeste gezinnen wel. De beagle is geduldig met kinderen, niet snel geïrriteerd en zelden agressief. Hij is stevig gebouwd, dus tegen een stoot kan hij wel, en hij is klein genoeg om ook in een rijtjeshuis met een gewone tuin goed te passen. Zijn sociale karakter maakt hem bovendien geschikt voor huishoudens met andere honden.
Er zijn wel een paar voorwaarden. Een beagle past slecht bij mensen die de hele dag van huis zijn en hem uren alleen laten. Hij past ook minder goed bij mensen die een gehoorzame, makkelijk af te richten hond willen: training werkt prima, maar vraagt geduld, consequentie en veel lekkers. En wie een stille hond zoekt, moet verder kijken. De beagle heeft een luide stem en gebruikt die graag.
- Geschikt voor: actieve gezinnen, mensen die vaak thuis zijn, huishoudens met andere honden.
- Minder geschikt voor: fulltime werkenden zonder opvang, mensen zonder tuin of loopruimte, wie een hond wil die betrouwbaar los kan lopen in open gebied.
Waar let je op bij een beagle-fokker?
Juist omdat de beagle populair is, wordt er veel mee gefokt, ook door mensen die het niet zo nauw nemen. Kies daarom een fokker die is aangesloten bij de Raad van Beheer of bij een erkende rasvereniging. Zo'n fokker kan stambomen laten zien en laat de ouderdieren testen op erfelijke aandoeningen die bij het ras voorkomen, zoals epilepsie, heupdysplasie en bepaalde oogproblemen.
Ga altijd zelf langs. Je wilt de moeder zien, in een huiselijke omgeving, met pups die schoon, nieuwsgierig en goed gesocialiseerd zijn. Een goede fokker stelt jou minstens zoveel vragen als jij hem, en geeft pups niet mee voor ze acht weken oud, gechipt, ontwormd en ingeënt zijn. Wees wantrouwig bij fokkers die meerdere rassen tegelijk aanbieden, die de pup "even komen brengen" of die op een parkeerplaats willen afspreken. De Dierenbescherming heeft hier duidelijke richtlijnen over.
Overweeg ook een beagle uit de herplaatsing. Omdat het ras vaak onderschat wordt, komen er regelmatig volwassen beagles vrij die om begrijpelijke redenen bij hun eerste eigenaar niet pasten. Zo'n hond is vaak al zindelijk en heeft zijn karakter al laten zien.
Hoe verschilt de beagle van vergelijkbare rassen?
De beagle wordt nogal eens verward met de basset hound en de harrier. De basset is lager, zwaarder en rustiger, met veel langere oren. De harrier is juist groter en slanker en wordt in Nederland nauwelijks gehouden. Ook de foxhound lijkt op een uit de kluiten gewassen beagle, maar is een echte werkhond die je niet als huishond wilt. Wie twijfelt tussen deze rassen doet er goed aan de officiële rasstandaarden naast elkaar te leggen, bijvoorbeeld bij de Britse Kennel Club, het land van herkomst van al deze rassen.
Het antwoord op de vraag naar de Nederlandse naam blijft dus hetzelfde: beagle. Een Engelse naam voor een Engelse hond, met een onzekere etymologie, maar een heel duidelijk karakter.
