Voor een hond van 10 kilo kan één opgegeten wilde kastanje al genoeg zijn voor overgeven en diarree, en bij twee tot drie kastanjes is een belletje naar de dierenarts verstandig. Wilde kastanjes, ook wel paardenkastanjes, bevatten de stof aescine, die het maag-darmkanaal irriteert en in grotere hoeveelheden het zenuwstelsel kan aantasten. Er is geen exacte dodelijke dosis bekend, maar hoe kleiner de hond, hoe sneller het misgaat. Nu de kastanjes vanaf september op de paden liggen, is het goed om te weten waar de grens ligt.
Waarom de wilde kastanje giftig is en de tamme niet
Er zijn twee soorten kastanjes die je in Nederland tegenkomt. De tamme kastanje, met een stekelige bolster en een puntje aan de noot, is eetbaar en ook voor honden niet giftig. De wilde kastanje of paardenkastanje herken je aan de gladde, groene bolster met een paar korte stekels en de grote, glanzend bruine noot. Die laatste bevat aescine en ook wat glycosiden in de schil, de bladeren en de bolster. Voor mensen is het alleen een probleem als je ze echt eet, maar honden kauwen graag op harde ronde dingen en slikken ze soms in één keer door.
Wat er gebeurt bij 1, 2 of 5 kastanjes
Bij een hond van 10 kilo, denk aan een Jack Russell, een kleine Cocker Spaniel of een Shiba, kun je grofweg dit verwachten. Na één kastanje ontstaat meestal binnen een paar uur kwijlen, misselijkheid en soms overgeven. Vaak gaat dit vanzelf over. Bij twee tot drie kastanjes komen daar buikpijn, diarree en lusteloosheid bij, en dan wil je dat een dierenarts meekijkt. Bij vijf of meer kastanjes bestaat bij een hond van dit formaat het risico op trillen, wankelen en in zeldzame gevallen toevallen. Dat is een spoedgeval.
Voor een grote hond van 30 kilo liggen die grenzen ongeveer drie keer zo hoog, maar het blijft een schatting. Sommige honden reageren heftiger op aescine dan andere, en een lege maag versnelt de opname.
Het tweede gevaar: verstopping
Naast de gifstof is er een mechanisch probleem. Een hele kastanje heeft een doorsnede van 2 tot 4 centimeter. Bij een hond van 10 kilo is de darm smal genoeg om zo'n noot vast te laten lopen. Een darmverstopping herken je aan herhaald overgeven zonder dat er ontlasting komt, een opgezette buik en een hond die niet wil eten. Dit is gevaarlijker dan de vergiftiging zelf en vraagt vrijwel altijd om een operatie. Ook een kastanje die in stukken is gekauwd kan scherpe randen hebben die de darmwand beschadigen.
Wat je doet als je hond een kastanje heeft gegeten
Laat je hond niet zelf braken met zout of andere huismiddelen; dat richt vaak meer schade aan. Bel de dierenarts en vertel het gewicht van je hond, het aantal kastanjes en hoe lang geleden het gebeurd is. Is het minder dan twee uur geleden, dan kan de dierenarts de hond laten braken met een injectie. Daarna volgt vaak actieve kool en een paar dagen licht verteerbaar voer. Neem als het kan de bolster of restanten mee, zodat de dierenarts zeker weet om welke soort het gaat.
Zo voorkom je het op de wandeling
De meeste ongelukken gebeuren bij honden die los lopen onder kastanjebomen langs lanen en in stadsparken. Houd je hond in september en oktober op die plekken aan de lijn, of loop een stukje om. Train het commando "los" of "laat" met iets lekkers als beloning, zodat je hond een kastanje uit zijn bek laat vallen als je het vraagt. Thuis is het slim om kastanjes die kinderen mee naar binnen nemen buiten bereik te bewaren, want een bak met glimmende noten op tafel is voor een nieuwsgierige hond een uitnodiging.
Eén kastanje op een wandeling is dus meestal geen ramp, maar bij een hond van 10 kilo is de marge klein. Bij twijfel over het aantal, of als je hond binnen een paar uur gaat kwijlen of overgeven, bel je liever één keer te veel dan te weinig.
