alle zeilen zijn bij gezet,
een vreselijke e.cuniculi storm
is gaan liggen, bijna verslagen
je zieke bootje wat opgeknapt,
in mijn handen gedragen
liefde is ...
je over laten varen
de bodem was diep, verdrietig
hoge ruwe golven zijn weerstaan,
steeds maar weer, opzoek
naar dat ene lichpuntje, toch
aan de horizon, moest ik je laten gaan
"naar handen, die liefdevol strelen,
kunnen helen, op elk moment van de dag"
liefde is ...
je over laten varen
drijf, dobber nu maar langzaam verder,
kabbel maar zachtjes naar haar toe
haar hart zal jou ontmoeten
zij weet als geen ander, hoe
je bootje verder te herstellen,
op vaste grond, weer vrolijk draven
je maatje zal altijd bij je zijn
in je "nieuwe veilige haven"